چگونگی بدرقه ماه رمضان

گفته‌اند: پس از عید فطر، شش روز از اوایل ماه شوال را به عنوان بدرقه، روزه بگیرید؛ زیرا اگر کسى دوست عزیزى را بخواهد بدرقه کند، چند قدم به همراه او مى‌رود. امام سجاد (علیه‌السلام) فرمود: «وأوحشنا انْصرافه عنّا» و از اینکه منصرف شد و از ما فاصله گرفت، ما را به وحشت انداخت. ما دوست مهربان و پر برکتى را از دست مى‌دهیم، لذا به وحشت مى‌افتیم. از این رو بود که آخر ماه مبارک رمضان که مى شد، اولیاى خدا احساس غربت مى‌کردند. «ولزمنا له الذِمام المحْفوظ والحُرمة المرْعیّة والحق المقضى». ما باید حقى که او بر عهده ما دارد رعایت کرده حرمتى که در پیش ما دارد ارج بنهیم. باید به تعهدى که بین ما و اوست وفا کنیم. «فنحن قائلون السلام علیک یا شهْرَ الله الأکبر ویا عید أولیائه» آنگاه چون این دوست عزیز از ما جدا مى‌شود ما چنین مى‌گوییم: سلام بر تو اى بزرگترین ماه که به خدا انتساب دارى. و سلام بر تو اى عید اولیاى الهى. این سلام، سلام تودیع است. «السّلام علیک یا أکْرم مصحوبٍ من الأوقات ویا خیْر شهرٍ فى الأیام والسّاعات» امام سجاد (علیه‌السلام) چندین بار به این ماه سلام مى‌کند. ماه رمضان اگر زمانى گذرا بود و باطن و سرّ و حقیقت و روح نداشت، ولى‌الله به او سلام نمى‌کرد. این گفته‌هاى معرفتى ـ معاذ الله ـ نظیر اشعار خیالى شعرا نیست که بر خطابه‌هاى خیالى حمل شود که مثلا ً به کوه و یا آثار مخروبه خطاب مى‌کنند. بیان حضرت این است که ما خیلى دوست و رفیق، داشته و داریم؛ اما هیچ دوستى به عظمت این ماه نبوده. ماهى که نه هیچ روزى مثل روزهاى آن و نه شبى چون شبهاى آن بود.

/ 0 نظر / 7 بازدید